نقد رمان رستم در قرن۲۲

http://sharghdaily.ir/News/148041/ماشین-تجسم-ارواح:ادبیات-ژانر-و-مردم-ادبیات

اشارات علی سطوتی‌قلعه بر رمان “رستم در قرن ۲۲” در روزنامه‌ی شرق.
بخشی از آن را انتخاب کرده به اشتراک می‌گذاریم. برای مطالعه‌ی متن به لینک بالا مراجعه کنید.

تأملی خاص بر سر «رستم در قرن بیست‌و‌دوم» نشان می‌دهد چگونه ادبیات ژانر فارسی در ابتدای قرن چهاردهم خورشیدی بیش از آن‌که در پی تثبیت برخی قواعد ژنریک در چارچوبی مشخص باشد، اتفاقاً از دل سیالیت علی‌الدوام مرزهایی برآمده که بعدتر در چارچوب مطالعات ادبی و تاریخی میان گستره وسیعی از متون – از رسایل سیاسی بگیر تا رمان تاریخی و شعر- ترسیم شده است. اگر هر داستان علمی- تخیلی، به‌تعبیر دارکو سووین١، مبتنی‌بر یک یا چند نووم (novum) يا همان «چیز جدید» است که عمدتاً و نه ‌لزوماً خصلتی فناورانه دارد، نووم کانونیِ «رستم… » چیزی جز «ماشین تجسمِ ارواح و اجساد مرد‌گان» نیست. تنها به‌توسط اختراع این ماشین و کارکردِ آن است که فرصتِ گفت‌و‌گوی شخصیت‌های رمان با رستمِ دستان، ملازم او زنگیانو، و سرآخر، قارون به وجود می‌آید. اما خب، مسئله این است که این ماشین پیش از اختراع به‌میانجیِ رؤیابینی در مجموعه متنوعی از متون به کار افتاده و ارواح و اجسادِ مرده‌گان را به زنده‌گی برگردانده و به‌ گفت‌و‌گو با زنده‌گان مشغول داشته است. دست‌کم سه متن ادبی بسیار مهم، یکی رمان، دیگری شعر و سومی نمایش‌نامه را می‌توان سراغ گرفت که پیش از اختراع این ماشین نوشته شده‌اند، …

عبدالحسین صنعتی‌زاده

نشر نفیر

رستم در قرن ۲۲

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *